25 EKİM 2025, CUMARTESİ
09:00-10:15 Bariatrik Cerrahi Sonrası Psikiyatrik Tanılar ve Yeme Davranışı Değişiklikleri: 2 Yıllık Prospektif Takip Çalışması
Bariatrik Cerrahi Sonrası Psikiyatrik Tanılar ve Yeme Davranışı Değişiklikleri: 2 Yıllık Prospektif Takip Çalışması
Rümeysa Yeni Elbay1, Fatma Büşra Parlakkaya Yıldız1, Fatma Nur Erol Icke2, Hilal Büşra Keskin1, Gizem Karakoyun1
-
Daha fazla
1. İstanbul Medeniyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, İstanbul
2. Bağımsız Araştırmacı
DOI: 10.5080/61upk.ozt245 Sayfa 198
Giriş: Bariatrik cerrahi geçiren hastaların ameliyat öncesi ve sonrası psikiyatrik tanılar ve yeme davranışları açısından değerlendirilmesi, cerrahi sonuçların optimize edilmesi ve uzun vadeli başarı için büyük önem taşımaktadır.Bu çalışma,bariatrik cerrahi uygulanan bireylerde psikiyatrik tanı profili ve yeme davranışlarındaki değişimleri karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır.
Yöntemler: Prospektif olarak yürütülen bu çalışmaya Kasım 2022-Nisan 2023 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin Genel Cerrahi kliniğinde bariatrik cerrahi adayı olarak değerlendirilen hastalar davet edilmiş , toplamda 101 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. İkinci değerlendirme aşamasında , cerrahi sonrası ikinci senede , başlangıçtaki 101 katılımcıdan 36'sına ulaşılmış, preoperatif ile postoperatif dönemlerde kullanılan Sosyodemografik Bilgi Formu, DSM-5 için Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID-5), Tıkanırcasına Yeme Ölçeği (TYÖ) ve Atıştırma Davranışı Ölçeği (ADÖ) ile kapsamlı bir izlem görüşmesi yapılmıştır.Etik Kurul Karar Sayısı:2025/09-24. Sonuçlar: Beklendiği üzere cerrahi sonrası hastaların beden kitle indeksi anlamlı şekilde azaldı (preoperatif 43.84 ? postoperatif 28.35; p < 0.001). Tıkanırcasına yeme davranışı cerrahi öncesinde %30.6 oranında görülürken, cerrahi sonrasında tüm hastalarda bu davranış ortadan kalktı. Yaygın anksiyete bozukluğu tanısında istatistiksel olarak anlamlı azalma gözlendi (p=0.039) ve toplam psikiyatrik tanı yükü istatistiksel olarak anlamlı azaldı (p=0.035). TYÖ puanı düştü (pre-op medyan: 13 ? post-op: 6; p=0.003) ancak atıştırma davranışı puanlarında istatistiksel olarak anlamlı değişiklik olmadı (p=0.435) ve cerrahi sonrası da devam etti. Preoperatif dönemde yeme bozukluğu tanısı ile , hem TYÖ ( r=0.614 , p=0.001) hem de ADÖ (r=0.689, p < 0.001) toplam skoru arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif, orta dereceli bir ilişki varken postoperatif dönemde bu ilişki kayboldu. Buna karşın,cerrahi sonrası TYÖ ve ADÖ toplam skoru arasında istatistiksel olarak anlamlı , pozitif, güçlü bir ilişki vardı (r=0.754, p < 0.001).
Tartışma ve Sonuç: Bulgularımız literatürle uyumlu ve cerrahi sonrası takiplerde yalnızca DSM tanılarına değil, subklinik yeme davranışlarına da odaklanılması gerektiğini düşündürmektedir. Sonuç olarak, multidisipliner ve bütüncül bir yaklaşım hem klinik hem de subklinik yeme davranışlarına yönelik müdahaleleri içermelidir.
Anahtar Kelimeler: yeme bozukluğu, obezite cerrahisi, tıkanırcasına yeme, atıştırma davranışı
61. Ulusal Psikiyatri Kongresi Bildiri Özetleri