26 EKİM 2025, PAZAR
09.00 - 10.15 Uzun Süreli Antidepresan Kullanan Remisyondaki Major Depresif Bozukluk Hastalarında Uyku Kalitesi ve İşlevselliğin Değerlendirilmesi: Türkiye Örneklemi
Uzun Süreli Antidepresan Kullanan Remisyondaki Major Depresif Bozukluk Hastalarında Uyku Kalitesi ve İşlevselliğin Değerlendirilmesi: Türkiye Örneklemi
Kaan Çabuk1, Hatice Kübra Mete1, Hasan Gökçay2, Uğur Takım3, Ramazan Konkan1
-
Daha fazla
1. Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Kliniği
2. Adli Tıp Kurumu, İstanbul
3. Erzurum Şehir Hastanesi Psikiyatri Kliniği
DOI: 10.5080/61upk.ozt280 Sayfa 253
Giriş: Öz-eleştiri, kişinin kendisini sert ve cezalandırıcı bir şekilde değerlendirmesi olarak tanımlanır ve düşük benlik saygısı, artmış depresif belirtiler ve içselleştirilmiş damgalanma ile ilişkilidir. Buna karşılık, kişinin kendi yaşadığı zorluklara karşı nazik ve yargısız bir tutum geliştirmesi anlamına gelen öz-şefkat, daha iyi duygu düzenleme ve azalmış utanç ile ilişkili koruyucu bir faktör olarak tanımlanmaktadır. Yalnızlık, arzu edilen ve mevcut sosyal bağlar arasındaki farkın algılanması olarak tanımlanır, psikozda oldukça yaygındır ve daha şiddetli belirtiler, artmış intihar riski ve düşük işlevsellikle ilişkilidir. Öz eleştiri ve düşük öz-şefkat, yalnızlık ve izolasyonu artırarak bu süreçlerle etkileşir. Bu nedenle, öz eleştiriyi azaltmayı, öz şefkati geliştirmeyi ve sosyal bağlılığı artırmayı hedefleyen grup temelli müdahaleler, belirti odaklı tedavilere tamamlayıcı bir yaklaşım olarak iyileşmeyi destekleyebilir.
Yöntemler: Bu prospektif pilot çalışma, üniversite hastanesi psikiyatri polikliniğinde yürütülmüştür. DSM-5-TRye göre şizofreni veya şizoaffektif bozukluk tanısı alan, 1865 yaş aralığında, klinik olarak stabil, bilgilendirilmiş onam verebilen ve grup oturumlarına katılabilecek hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Grup psikoterapisi programı, üç ay boyunca, haftada bir kez 90 dakikalık oturumlar şeklinde, on katılımcıya, iki psikiyatrist (biri eş-terapist) tarafından uygulanmıştır. PANSS, CGI, UCLA Yalnızlık Ölçeği, Öz Eleştiri/Öz Onaylama Ölçeği ve Öz-Şefkat Ölçeği, oturumların başlangıcında ve üç ayın sonunda katılımcılara uygulanmıştır. Sonuçlar: Veri analizi IBM SPSS Statistics for Windows, Sürüm 28.0 (IBM Corp., Armonk, NY, ABD) kullanılarak yapılmıştır. Tüm ölçümler için müdahale öncesi ve sonrası puanları karşılaştırmak amacıyla eşleştirilmiş örneklem t-testleri kullanılmıştır. Ölçümlerin hiçbiri için başlangıç ve müdahale sonrası puanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p > 0,05).
Tartışma ve Sonuç: Klinik veya psikolojik ölçümlerde istatistiksel olarak anlamlı değişiklikler saptanmamış olsa da, elde edilen sonuçlar psikozu olan bireylerde grup psikoterapisinin uygulanabilirliği ve kabul edilebilirliği hakkında önemli bilgiler sağlamaktadır. Anlamlı etkilerin gözlenmemesi, küçük örneklem büyüklüğü, sınırlı istatistiksel güç ve çalışmanın pilot niteliği ile ilişkili olabilir; bu da klinik etkinliği daha titizlikle değerlendirmek için daha geniş örneklemli, kontrollü çalışmalara duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler: grup psikoterapisi, psikoz, öz-şefkat, öz-eleştiri, yalnızlık döneminde uyku parametrelerinin klinik olarak izlenmesinin önemini vurgulamakta ve tedavi planlamasında yalnızca depresyon belirtilerine değil, uyku kalitesine de odaklanılması gerektiğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler: uyku, depresyon, antidepresan, işlevsellik
61. Ulusal Psikiyatri Kongresi Bildiri Özetleri