Amaç: Paraoksonaz 1 (PON1) enzim aktivitesi PON1 Q912R genotipine
göre belirgin farklılık göstermektedir. Perokside lipitleri arjinin
(R) genotipi, glutamin (Q) genotipine göre daha hızlı ve fazla miktarda
hidrolizlemektedir. Q genotipi nörodejenerasyon, kardiyovasküler
ve malignensi risklerine daha büyük yatkınlık oluşturmaktadır. Serum
stimüle paraoksonaz/aril esteraz oranı PON1 Q192R genotipine uygun
biçimde dağılım gösterdiğinden fenotip olarak kabul edilmektedir. Bu
çalışmada bipolar bozukluk, depresyon ve şizofreni grupları arasında serum
PON1 aktivitesi ve Q192R fenotip dağılımları açısından farklılık
olup olmadığının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışmamıza 50 bipolar bozukluk, 43 major depreson, 37
şizofreni hastası ve 43 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Serum PON1,
stimüle paraoksonaz (sPON), aril esteraz (ARES) düzeyleri otomatik
analizörle ölçüldü. sPON/ARES oranında görülen kümelenmeler frekans
hesaplamalarına göre QQ, QR ve RR fenotip grupları elde edildi.
Bulgular: Bipolar bozukluk, depresyon, şizofreni ve kontrol gruplarında
fenotip dağılımları bakımından istatistiksel olarak anlamlı derecede
farklı bulundu (Fisher’in Kesin Katsayısı=18,96, p=0,003). Bipolar bozukluk
grubunda RR, depresyon ve şizofreni gruplarında QQ varyantlarının
frekansı yüksekti. Serum PON1 aktivitesiyle bipolar bozuklukta
geçirilmiş dönem sayısı arasında ve şizofreni grubunda SANS ve SAPS
puanları arasında bağıntı görüldü.
Sonuç: Bipolar bozukluk, şizofreni ve yineleyici depresyon arasında
PON1 aktivitesi ve fenotip varyasyonu açısından fark olması lipit peroksidasyonu
ve nörodejeneratif süreçlere yatkınlık açısından bu tanı
grupları arasında fark olduğunu göstermektedir. Uzunlamasına izlem
çalışmaları Q192R varyantları arasında klinik seyir ve nöropatolojik
farkların tespit edilmesini sağlayabilir.